IMG_3914

Promogame

Wij zijn een hele leuke groep van 11, die net als alle anderen studenten companies, de opdracht kregen om met een bierflesje de stad Amersfoort in te gaan. Wij gingen als company als eerste even naar ons kantoor om te kijken hoe het kantoor eruit ziet. Wij zijn daarna meteen op pad gegaan. We gingen met ons bierflesje de stad in en wij wilden dit gaan verruilen tot iets waar de andere companies versteld van zouden staan.

Als eerste zijn wij een aantal winkels binnen gegaan, maar die waren niet gediend van het ruil-spel. Ondanks dat we een aantal mensen hadden die nee zeiden gingen wij wel door met onze tocht door de stad en langs de winkels. Wij wisten wel van een ondernemer een gratis duikbril op de kop te tikken. Nu hadden we 2 items om te verruilen. Wij hadden besloten om de stad verder te laten voor wat het was, aangezien de winkeliers niet van ons gediend waren.

Wij liepen een straatje in, achter onze gids Bob aan, en zagen een kaaswinkeltje. We besloten om gewoon hier te gaan vragen of ze geen kaas wilden ruilen voor ons bierflesje. Gelukkig was het een hele aardige dame en hadden we succes.  Wij verruilden ons bierflesje voor een stukje kaas, met 3 soorten peper erin verwerkt en een gekarameliseerde korst eromheen.  Wij hadden hierdoor wel even een boost gekregen dat er toch mensen waren die wel met het spel mee wilden doen. We hebben aan een mevrouw die buiten haar ramen aan het wassen was, nog gevraagd of zij ons wilde/kon helpen, maar ze was niet de eigenaar. De mevrouw haalde de eigenaresse. Deze aardige oudere vrouw vertelde ons dat ze de kaas niet lustte en dus niet wilde/kon ruilen.

Daarna kwamen we op het hof uit. Eén van onze groepsleden kwam op het slimme idee om naar de gay-bar te gaan. Met het blok kaas en de duikbril gingen we naar binnen en gooiden onze charme in de strijd. We konden ons blok kaas ruilen voor een fles pink port. Dit vonden wij een top-deal. Wij liepen verder richting de varkensmarkt en probeerde bij het VVV, onze duikbril te ruilen. Helaas was de VVV ook niet van ons gediend, en moesten wij verder zoeken. Wel stond er zo’n beetje naast de VVV een mevrouw haar auto in te laden met ‘’ in onze ogen, oude troep’’ in te laden. Wij gingen vragen of ze met ons iets wilde ruilen, maar wij kregen van haar zomaar een oranje schoenen-organizer.

Nu hadden we dus 3 items om te ruilen. Een mede-groepslid van ons kreeg honger en wilde een banaan kopen, de eigenaar van de fruitkraam gaf hem gratis mee, omdat pinnen voor hem duurder was als een gratis banaan meegeven. Daarop gaf onze collega de duikbril aan deze aardige meneer. Wij kwamen op het idee om te proberen om uiteindelijk met een fiets terug te komen. Dit was wat lastiger dan gedacht. Wij kwamen langs een fietsenwinkel en wisten daar een tandwiel in ons bezit te krijgen zonder dat deze meneer iets terug wilde.

Wij kregen dus weer gewoon een item. We zijn vervolgens richting het station gelopen, om te proberen of we een fiets konden ruilen, helaas is dit niet gelukt. We zijn toen naar een bloemenwinkel op het station gegaan, en hebben daar onze fles pink port geruild tegen een mooie bos bloemen en een rode gerbera.

Wij liepen alweer terug naar school, en hebben nog bij diverse mensen aangebeld, maar bijna niemand deed open. Als laatste gingen we naar een huis waar net een kindje geboren was, dus hoopte dat we hier nog een slag konden slaan. Helaas had deze meneer geen goede deal om te ruilen, dus hebben wij dit moeten afslaan. We zijn toen richting school gelopen, en moesten het uiteindelijk doen met onze bos bloemen, de gerbera, het tandwiel en de schoenen-organizer.

Helaas hadden wij, net als een aantal ander groepjes, de opdracht niet helemaal goed begrepen, en hadden wij ons specifiek gericht op het ruilen. Al met al was het een leuke middag en hebben we elkaar een beetje beter kunnen leren kennen. Ook hebben we elkaars vaardigheden een beetje kunnen zien, en hebben we plezier gehad!

Wij hebben de middag rondgebracht in het centrum, het Leusderkwartier, Station Amersfoort en het Soesterkwartier.

Deze tekst is geschreven door Nathalie Fredriksen.

Leave a Reply